دوبیتی سرا

روزگاریست در این کوچه گرفتار توام 

 با خبر باش که در حسرت دیدار تو ام 

 گفته بودی که طبیب دل هر بیماری 

پس طبیب دل من باش که بیمار تو ام 

 عشق‏ است ، بیایید خیانت نکنیم  

    با غیر رفیق خود رفاقت نکنیم 

   عشق است، نه عادتی که هر روزه شود 

عادت بکنیم به عشق عادت نکنیم  

سلام بر همه دوستان به خصوص عزیزانی که نظر میذارن: 

دو بیتی اول از طرف دوستم مجید به مناسبت تولد امام هشتم تقدیم حضورتان می شود:  

سنگ حرمت قبله ی پیشانی هاست 

تو از باغ نرگس فریبا تری 

 ز لبخند خورشید زیباتری 

تو آن شعر نابی که حافظ سرود 

 ولی از غزل هم تو گویاتری  

ای عشق پس از تو نان من اجر نیست

بی تو دلم از دریغ و حسرت پر نیست 

تو قسمت من نه مال  مردم بودی

 قربان دلم که مال مردم خور نیست 

نگهی کردی و از خود نگرانم کردی 

نگران پیش نگاه دگرانم کردی 

من نظر باز نبودم تو به یک چشم زدن  

در چرا گاه نظر چشم چرانم کردی

نگو بار گران بودیم و رفتیم 

نگو نامهربان بودیم و رفتیم 

نگو اینها دلیل محکمی نیست 

بگو با دیگران بودیم و رفتیم

سلام بر همه  

باز هم دوست دارم دوبیتی بنویسم هرچند که اصلااوضاع خوبی ندارم ولی یه کاریش میکنم: 

   ای غصه مرا دار زدی خسته نباشی  

   آتش به شب تار زدی خسته نباشی 

   ای غصه دمت گرم که در لحظه شادی  

    بارگ رگ من تار زدی خسته نباشی 

    امشب دلم از آمدنت سرشار است 

     فانوس به دست کوچه دیدار است 

    آنگونه تو را در انتظارم که اگر 

    این چشم بخوابد آن یکی بیدار است  

عاشقی را شرط اول ناله و فریاد نیست  

تاکسی ازجان شیرین نگذردفرهادنیست 

 عاشقی مقدور هر عیاش  نیست 

   غم کشیدن صنعت نقاش نیست   

 ای شب به پاس صحبت دیرین خدای را  

 با او بگو حکایت شب زنده داریم 

 با او بگو چه میکشم از درد اشتیاق  

  شاید وفا کند بشتابد به یاریم 

 سلام بر همه دوستان باز هم دوبیتی های منو ملاحظه کنید:::: 

نظر یادتون نره::::

گفته بودی که چرا محو تماشای منی 

آن چنان مات که یکدم مژه بر هم نزنی 

مژه بر هم نزنم تا که زدستم نرود 

 ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی  

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم 

 بعد از آن بوسه دگر بار خطایی نکنم 

بوسه دادی و چو برخاست لبم از لب تو 

 توبه کرم که دگر توبه بیجا نکنم  

شخصی بد ما به خلق میگفت  

ما ناخن او نمیخراشیم  

ما خوبی او به خلق گوییم  

تا هردو دروغ گفته باشیم  

آخر از عشق تو ساکن در کلیسا میشوم 

میکشم دست از مسلمانی مسیحا میشوم 

می روم بر کشتی وصلت نشینم همچو نوح 

یا به ساحل می رسم یا غرق دریا می شوم 

شبی غم با دل من گفتگو کرد  

مرا با چشم هایت روبرو کرد 

دلم می گفت هرگز عاشقت نیست 

ولی دست دلم را گریه رو کرد